Nynorsk

Begge

Bokmål

 

Nynorskordboka

OppslagsordOrdbokartikkel
eigen det.
I dette vinduet skal du finne tabell det. for oppslagsordet eigen
(norr. eiginn; eigenleg perfektum partisipp av II eige) brukt attributivt
1 som (berre) høyrer til, vedkjem eller skriv seg frå ein sjølv; sjølvs (sin), personleg (mellom anna nytta forsterkande etter genitivledd)
min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
1 som (berre) høyrer til, vedkjem eller skriv seg frå ein sjølv; sjølvs (sin), personleg (mellom anna nytta forsterkande etter genitivledd)
min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
2 (som ein har) for seg sjølv; særskild; åtskild, separat
ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
2 (som ein har) for seg sjølv; særskild; åtskild, separat
ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
3 særmerkt, spesiell; merkeleg
ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm
ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm
3 særmerkt, spesiell; merkeleg
ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm
ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm
brukt attributivt
1 som (berre) høyrer til, vedkjem eller skriv seg frå ein sjølv; sjølvs (sin), personleg (mellom anna nytta forsterkande etter genitivledd)
min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
1 som (berre) høyrer til, vedkjem eller skriv seg frå ein sjølv; sjølvs (sin), personleg (mellom anna nytta forsterkande etter genitivledd)
min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
2 (som ein har) for seg sjølv; særskild; åtskild, separat
ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
2 (som ein har) for seg sjølv; særskild; åtskild, separat
ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
3 særmerkt, spesiell; merkeleg
ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm
ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm
3 særmerkt, spesiell; merkeleg
ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm
ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm
 
Nynorskordboka har oppdatert rettskriving i oppslagsord og bøyingar, men innhaldet elles er ikkje gjennomgått enno. Klikk på bøyingskode eller ordklasse utheva i blått for å få fram bøyingsmønster.
 

NB! sidene er under oppdatering, det kan være problemer 4/12-14

Universitetet i Oslo i samarbeid med Språkrådet © 2010
E-post: ordbokene@iln.uio.no