Nynorsk

Begge

Bokmål

 

Nynorskordboka

OppslagsordOrdbokartikkel
eigen det.
I dette vinduet skal du finne tabell det. for oppslagsordet eigen
(norr. eiginn; eigenleg perfektum partisipp av II eige) brukt attributivt
1 som (berre) høyrer til, vedkjem eller skriv seg frå ein sjølv; sjølvs (sin), personleg (mellom anna nytta forsterkande etter genitivledd)
min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
: min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
: det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
: det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
: gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
: gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
1 som (berre) høyrer til, vedkjem eller skriv seg frå ein sjølv; sjølvs (sin), personleg (mellom anna nytta forsterkande etter genitivledd)
min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
: min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
: det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
: det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
: gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
: gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
2 (som ein har) for seg sjølv; særskild; åtskild, separat
ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
: ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
2 (som ein har) for seg sjølv; særskild; åtskild, separat
ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
: ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
3 særmerkt, spesiell; merkeleg
ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm
: ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm
3 særmerkt, spesiell; merkeleg
ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm
: ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm
brukt attributivt
1 som (berre) høyrer til, vedkjem eller skriv seg frå ein sjølv; sjølvs (sin), personleg (mellom anna nytta forsterkande etter genitivledd)
min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
: min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
: det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
: det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
: gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
: gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
1 som (berre) høyrer til, vedkjem eller skriv seg frå ein sjølv; sjølvs (sin), personleg (mellom anna nytta forsterkande etter genitivledd)
min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
: min eigen ungemin eigen unge / sjå noko med (sine) eigne augesjå noko med (sine) eigne auge / gå i (sine) eigne tankargå i (sine) eigne tankar / vere sin eigen herre rå seg sjølvvere sin eigen herre rå seg sjølv / ikkje vite sitt eige besteikkje vite sitt eige beste / det var hans eigen feildet var hans eigen feil / gjere noko på eige ansvargjere noko på eige ansvar / på eiga hand sjølv, aleinepå eiga hand sjølv, aleine / stå på eigne bein, føter greie seg sjølvstå på eigne bein, føter greie seg sjølv / gå for eigen maskin, ved eiga hjelpgå for eigen maskin, ved eiga hjelp
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
: det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// utan substantiv etter:
det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
: det er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mestdet er av sine eigne ein skal ha det det er ofte nærmaste slekta (el. venene) som kritiserer, dømmer, sviktar el. skuffar ein mest / krinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein harkrinse om sitt eige vere oppteken av seg sjølv og det ein har / kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)kjærleiken søkjer ikkje sitt eige (1. Kor 13,5)
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
: gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
// som ein sjølv høyrer til
gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
: gå mot sitt eige partigå mot sitt eige parti / vårt eige landvårt eige land
2 (som ein har) for seg sjølv; særskild; åtskild, separat
ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
: ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
2 (som ein har) for seg sjølv; særskild; åtskild, separat
ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
: ha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige romha eigen inngang, eige kontor, (sitt) eige rom / ha si eiga meining, tru (om noko)ha si eiga meining, tru (om noko) / gå sin eigen veggå sin eigen veg / la noko(n) segle sin eigen sjøla noko(n) segle sin eigen sjø / ei vise til eigen melodi, toneei vise til eigen melodi, tone / det er eigne reglar for dettedet er eigne reglar for dette / landet fekk sin eigen kongelandet fekk sin eigen konge / bygda vart eigen kommunebygda vart eigen kommune
3 særmerkt, spesiell; merkeleg
ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm
: ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm
3 særmerkt, spesiell; merkeleg
ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm
: ha eit eige lag med barnha eit eige lag med barn / ein eigen sjarmein eigen sjarm / ein eigen dåmein eigen dåm

 

Resultat pr. side  
 
Nynorskordboka har oppdatert rettskriving i oppslagsord og bøyingar, men innhaldet elles er ikkje gjennomgått enno. Klikk på bøyingskode eller ordklasse utheva i blått for å få fram bøyingsmønster.
 

Universitetet i Bergen overtek ordbøkene

Universitetet i Bergen overtek frå 15. juni 2016 rolla til Universitetet i Oslo som samarbeidspartnar med Språkrådet. Ordbøkene vil inntil vidare ha same nettadresse som før. Ordboktenesta skal halde fram som ei gratis teneste til nytte for alle. Universitetet i Bergen vil saman med Språkrådet vidareutvikle tenesta med mellom anna ein ordbokapp.

 

Ordbøkene vart lanserte på papir 1986, på internett i mai 1991 og på web i 1993. I byrjinga var dei ikkje mykje brukte på nett. I år 2000 var det om lag 1 600 oppslag i Bokmålsordboka i døgnet. I første veke av juni var det 160 000 oppslag i Bokmålsordboka og 111 000 oppslag i Nynorskordboka i døgnet. Ein førebels topp vart nådd under ein av eksamensdagane i mai i år, med 330 000 oppslag i kvar av ordbøkene.

 

Vi er spesielt nøgde med å kunne vise korleis kvart ord skal bøyast. Den tenesta er svært mykje brukt. Ordbøkene har synt seg å vere ein svært effektiv måte å formidle kunnskap om norsk språk på. For oss som har bygd opp denne tenesta gjennom meir enn 40 år, er det derfor litt vemodig at Universitetet i Oslo gjev ho frå seg. Men Universitetet i Bergen har lang tradisjon i å formidle språkkunnskap på nett. Så ordbøkene kjem i dei beste hender!

 

På vegner av alle som har jobba med ordboktenesta,

 

Christian-Emil Smith Ore

Universitetet i Oslo i samarbeid med Språkrådet © 2015
E-post: ordbokene@iln.uio.no