Nynorsk

Begge

Bokmål

 

Nynorskordboka

OppslagsordOrdbokartikkel
måtte verb
I dette vinduet skal du finne tabell v. for oppslagsordet måtte
(norr. mátta, preteritum av mega 'formå, kunne')
1 ha løyve, høve eller grunn til; kunne (II,7); få (II)
du må så seie du kan så seiedu må så seie du kan så seie / om eg så må seie detom eg så må seie det / må eg låne pengar av deg?må eg låne pengar av deg? / må eg kome inn?må eg kome inn?
: du må så seie du kan så seiedu må så seie du kan så seie / om eg så må seie detom eg så må seie det / må eg låne pengar av deg?må eg låne pengar av deg? / må eg kome inn?må eg kome inn?
1 ha løyve, høve eller grunn til; kunne (II,7); få (II)
du må så seie du kan så seiedu må så seie du kan så seie / om eg så må seie detom eg så må seie det / må eg låne pengar av deg?må eg låne pengar av deg? / må eg kome inn?må eg kome inn?
: du må så seie du kan så seiedu må så seie du kan så seie / om eg så må seie detom eg så må seie det / må eg låne pengar av deg?må eg låne pengar av deg? / må eg kome inn?må eg kome inn?
2 vere nøydd til eller pliktig til; skulle, lyte (III)
eg ville ikkje, men eg måtteeg ville ikkje, men eg måtte / alle må levere sjølvmeldingalle må levere sjølvmelding / du må (stå) opp nodu må (stå) opp no / det må gjerastdet må gjerast / dei måtte gifte segdei måtte gifte seg / huset må byggjast omhuset må byggjast om / det er fælt å måtte seie sliktdet er fælt å måtte seie slikt / det må til det trengst, det er nødvendigdet må til det trengst, det er nødvendig
: eg ville ikkje, men eg måtteeg ville ikkje, men eg måtte / alle må levere sjølvmeldingalle må levere sjølvmelding / du må (stå) opp nodu må (stå) opp no / det må gjerastdet må gjerast / dei måtte gifte segdei måtte gifte seg / huset må byggjast omhuset må byggjast om / det er fælt å måtte seie sliktdet er fælt å måtte seie slikt / det må til det trengst, det er nødvendigdet må til det trengst, det er nødvendig
2 vere nøydd til eller pliktig til; skulle, lyte (III)
eg ville ikkje, men eg måtteeg ville ikkje, men eg måtte / alle må levere sjølvmeldingalle må levere sjølvmelding / du må (stå) opp nodu må (stå) opp no / det må gjerastdet må gjerast / dei måtte gifte segdei måtte gifte seg / huset må byggjast omhuset må byggjast om / det er fælt å måtte seie sliktdet er fælt å måtte seie slikt / det må til det trengst, det er nødvendigdet må til det trengst, det er nødvendig
: eg ville ikkje, men eg måtteeg ville ikkje, men eg måtte / alle må levere sjølvmeldingalle må levere sjølvmelding / du må (stå) opp nodu må (stå) opp no / det må gjerastdet må gjerast / dei måtte gifte segdei måtte gifte seg / huset må byggjast omhuset må byggjast om / det er fælt å måtte seie sliktdet er fælt å måtte seie slikt / det må til det trengst, det er nødvendigdet må til det trengst, det er nødvendig
3 vere mogleg, sannsynleg, tenkjeleg, logisk nødvendig; synast (vere); kunne (II,4)
det måtte vere ein draumdet måtte vere ein draum / du må vere sjukdu må vere sjuk / ingen slepp inn, kven det så måtte vereingen slepp inn, kven det så måtte vere / det måtte gå slikdet måtte gå slik
: det måtte vere ein draumdet måtte vere ein draum / du må vere sjukdu må vere sjuk / ingen slepp inn, kven det så måtte vereingen slepp inn, kven det så måtte vere / det måtte gå slikdet måtte gå slik
3 vere mogleg, sannsynleg, tenkjeleg, logisk nødvendig; synast (vere); kunne (II,4)
det måtte vere ein draumdet måtte vere ein draum / du må vere sjukdu må vere sjuk / ingen slepp inn, kven det så måtte vereingen slepp inn, kven det så måtte vere / det måtte gå slikdet måtte gå slik
: det måtte vere ein draumdet måtte vere ein draum / du må vere sjukdu må vere sjuk / ingen slepp inn, kven det så måtte vereingen slepp inn, kven det så måtte vere / det måtte gå slikdet måtte gå slik
4 om (sterk) oppmoding, påminning eller åtvaring: burde
du må sjå deg føre!du må sjå deg føre! / du må finne deg ein plassdu må finne deg ein plass / du må ikkje seie slikt!du må ikkje seie slikt!
: du må sjå deg føre!du må sjå deg føre! / du må finne deg ein plassdu må finne deg ein plass / du må ikkje seie slikt!du må ikkje seie slikt!
4 om (sterk) oppmoding, påminning eller åtvaring: burde
du må sjå deg føre!du må sjå deg føre! / du må finne deg ein plassdu må finne deg ein plass / du må ikkje seie slikt!du må ikkje seie slikt!
: du må sjå deg føre!du må sjå deg føre! / du må finne deg ein plassdu må finne deg ein plass / du må ikkje seie slikt!du må ikkje seie slikt!
5 om ynske:
måtte du aldri angre!måtte du aldri angre! / måtte fanden ta deg!måtte fanden ta deg! / må hell og lykke følgje deg!må hell og lykke følgje deg!
: måtte du aldri angre!måtte du aldri angre! / måtte fanden ta deg!måtte fanden ta deg! / må hell og lykke følgje deg!må hell og lykke følgje deg!
5 om ynske:
måtte du aldri angre!måtte du aldri angre! / måtte fanden ta deg!måtte fanden ta deg! / må hell og lykke følgje deg!må hell og lykke følgje deg!
: måtte du aldri angre!måtte du aldri angre! / måtte fanden ta deg!måtte fanden ta deg! / må hell og lykke følgje deg!må hell og lykke følgje deg!
6 i uttrykk
må tru må vitemå tru må vite / det gjekk ikkje fort, må (du) trudet gjekk ikkje fort, må (du) tru
: må tru må vitemå tru må vite / det gjekk ikkje fort, må (du) trudet gjekk ikkje fort, må (du) tru
// i spørsmål:
må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
: må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
// i spørsmål:
må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
: må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
//
må hende kan hende, kanskje kan hende, kanskje
må hende kan hende, kanskje kan hende, kanskje //
må vite kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt
må vite kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt
6 i uttrykk
må tru må vitemå tru må vite / det gjekk ikkje fort, må (du) trudet gjekk ikkje fort, må (du) tru
: må tru må vitemå tru må vite / det gjekk ikkje fort, må (du) trudet gjekk ikkje fort, må (du) tru
// i spørsmål:
må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
: må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
// i spørsmål:
må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
: må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
//
må hende kan hende, kanskje kan hende, kanskje
må hende kan hende, kanskje kan hende, kanskje //
må vite kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt
må vite kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt
1 ha løyve, høve eller grunn til; kunne (II,7); få (II)
du må så seie du kan så seiedu må så seie du kan så seie / om eg så må seie detom eg så må seie det / må eg låne pengar av deg?må eg låne pengar av deg? / må eg kome inn?må eg kome inn?
: du må så seie du kan så seiedu må så seie du kan så seie / om eg så må seie detom eg så må seie det / må eg låne pengar av deg?må eg låne pengar av deg? / må eg kome inn?må eg kome inn?
1 ha løyve, høve eller grunn til; kunne (II,7); få (II)
du må så seie du kan så seiedu må så seie du kan så seie / om eg så må seie detom eg så må seie det / må eg låne pengar av deg?må eg låne pengar av deg? / må eg kome inn?må eg kome inn?
: du må så seie du kan så seiedu må så seie du kan så seie / om eg så må seie detom eg så må seie det / må eg låne pengar av deg?må eg låne pengar av deg? / må eg kome inn?må eg kome inn?
2 vere nøydd til eller pliktig til; skulle, lyte (III)
eg ville ikkje, men eg måtteeg ville ikkje, men eg måtte / alle må levere sjølvmeldingalle må levere sjølvmelding / du må (stå) opp nodu må (stå) opp no / det må gjerastdet må gjerast / dei måtte gifte segdei måtte gifte seg / huset må byggjast omhuset må byggjast om / det er fælt å måtte seie sliktdet er fælt å måtte seie slikt / det må til det trengst, det er nødvendigdet må til det trengst, det er nødvendig
: eg ville ikkje, men eg måtteeg ville ikkje, men eg måtte / alle må levere sjølvmeldingalle må levere sjølvmelding / du må (stå) opp nodu må (stå) opp no / det må gjerastdet må gjerast / dei måtte gifte segdei måtte gifte seg / huset må byggjast omhuset må byggjast om / det er fælt å måtte seie sliktdet er fælt å måtte seie slikt / det må til det trengst, det er nødvendigdet må til det trengst, det er nødvendig
2 vere nøydd til eller pliktig til; skulle, lyte (III)
eg ville ikkje, men eg måtteeg ville ikkje, men eg måtte / alle må levere sjølvmeldingalle må levere sjølvmelding / du må (stå) opp nodu må (stå) opp no / det må gjerastdet må gjerast / dei måtte gifte segdei måtte gifte seg / huset må byggjast omhuset må byggjast om / det er fælt å måtte seie sliktdet er fælt å måtte seie slikt / det må til det trengst, det er nødvendigdet må til det trengst, det er nødvendig
: eg ville ikkje, men eg måtteeg ville ikkje, men eg måtte / alle må levere sjølvmeldingalle må levere sjølvmelding / du må (stå) opp nodu må (stå) opp no / det må gjerastdet må gjerast / dei måtte gifte segdei måtte gifte seg / huset må byggjast omhuset må byggjast om / det er fælt å måtte seie sliktdet er fælt å måtte seie slikt / det må til det trengst, det er nødvendigdet må til det trengst, det er nødvendig
3 vere mogleg, sannsynleg, tenkjeleg, logisk nødvendig; synast (vere); kunne (II,4)
det måtte vere ein draumdet måtte vere ein draum / du må vere sjukdu må vere sjuk / ingen slepp inn, kven det så måtte vereingen slepp inn, kven det så måtte vere / det måtte gå slikdet måtte gå slik
: det måtte vere ein draumdet måtte vere ein draum / du må vere sjukdu må vere sjuk / ingen slepp inn, kven det så måtte vereingen slepp inn, kven det så måtte vere / det måtte gå slikdet måtte gå slik
3 vere mogleg, sannsynleg, tenkjeleg, logisk nødvendig; synast (vere); kunne (II,4)
det måtte vere ein draumdet måtte vere ein draum / du må vere sjukdu må vere sjuk / ingen slepp inn, kven det så måtte vereingen slepp inn, kven det så måtte vere / det måtte gå slikdet måtte gå slik
: det måtte vere ein draumdet måtte vere ein draum / du må vere sjukdu må vere sjuk / ingen slepp inn, kven det så måtte vereingen slepp inn, kven det så måtte vere / det måtte gå slikdet måtte gå slik
4 om (sterk) oppmoding, påminning eller åtvaring: burde
du må sjå deg føre!du må sjå deg føre! / du må finne deg ein plassdu må finne deg ein plass / du må ikkje seie slikt!du må ikkje seie slikt!
: du må sjå deg føre!du må sjå deg føre! / du må finne deg ein plassdu må finne deg ein plass / du må ikkje seie slikt!du må ikkje seie slikt!
4 om (sterk) oppmoding, påminning eller åtvaring: burde
du må sjå deg føre!du må sjå deg føre! / du må finne deg ein plassdu må finne deg ein plass / du må ikkje seie slikt!du må ikkje seie slikt!
: du må sjå deg føre!du må sjå deg føre! / du må finne deg ein plassdu må finne deg ein plass / du må ikkje seie slikt!du må ikkje seie slikt!
5 om ynske:
måtte du aldri angre!måtte du aldri angre! / måtte fanden ta deg!måtte fanden ta deg! / må hell og lykke følgje deg!må hell og lykke følgje deg!
: måtte du aldri angre!måtte du aldri angre! / måtte fanden ta deg!måtte fanden ta deg! / må hell og lykke følgje deg!må hell og lykke følgje deg!
5 om ynske:
måtte du aldri angre!måtte du aldri angre! / måtte fanden ta deg!måtte fanden ta deg! / må hell og lykke følgje deg!må hell og lykke følgje deg!
: måtte du aldri angre!måtte du aldri angre! / måtte fanden ta deg!måtte fanden ta deg! / må hell og lykke følgje deg!må hell og lykke følgje deg!
6 i uttrykk
må tru må vitemå tru må vite / det gjekk ikkje fort, må (du) trudet gjekk ikkje fort, må (du) tru
: må tru må vitemå tru må vite / det gjekk ikkje fort, må (du) trudet gjekk ikkje fort, må (du) tru
// i spørsmål:
må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
: må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
// i spørsmål:
må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
: må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
//
må hende kan hende, kanskje kan hende, kanskje
må hende kan hende, kanskje kan hende, kanskje //
må vite kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt
må vite kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt
6 i uttrykk
må tru må vitemå tru må vite / det gjekk ikkje fort, må (du) trudet gjekk ikkje fort, må (du) tru
: må tru må vitemå tru må vite / det gjekk ikkje fort, må (du) trudet gjekk ikkje fort, må (du) tru
// i spørsmål:
må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
: må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
// i spørsmål:
må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
: må tru ho kjem? skal tru om ho kjem?må tru ho kjem? skal tru om ho kjem? / eg vart trøytt, må viteeg vart trøytt, må vite / det må gudane vite; sjå gud (1)det må gudane vite; sjå gud (1)
//
må hende kan hende, kanskje kan hende, kanskje
må hende kan hende, kanskje kan hende, kanskje //
må vite kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt
må vite kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt kan ein tenkje, kan du vel skjøne, ser du, sjølvsagt

 

Resultat pr. side  
 
Nynorskordboka har oppdatert rettskriving i oppslagsord og bøyingar, men innhaldet elles er ikkje gjennomgått enno. Klikk på bøyingskode eller ordklasse utheva i blått for å få fram bøyingsmønster.
 

Universitetet i Bergen overtek ordbøkene

Universitetet i Bergen overtek frå 15. juni 2016 rolla til Universitetet i Oslo som samarbeidspartnar med Språkrådet. Ordbøkene vil inntil vidare ha same nettadresse som før. Ordboktenesta skal halde fram som ei gratis teneste til nytte for alle. Universitetet i Bergen vil saman med Språkrådet vidareutvikle tenesta med mellom anna ein ordbokapp.

 

Ordbøkene vart lanserte på papir 1986, på internett i mai 1991 og på web i 1993. I byrjinga var dei ikkje mykje brukte på nett. I år 2000 var det om lag 1 600 oppslag i Bokmålsordboka i døgnet. I første veke av juni var det 160 000 oppslag i Bokmålsordboka og 111 000 oppslag i Nynorskordboka i døgnet. Ein førebels topp vart nådd under ein av eksamensdagane i mai i år, med 330 000 oppslag i kvar av ordbøkene.

 

Vi er spesielt nøgde med å kunne vise korleis kvart ord skal bøyast. Den tenesta er svært mykje brukt. Ordbøkene har synt seg å vere ein svært effektiv måte å formidle kunnskap om norsk språk på. For oss som har bygd opp denne tenesta gjennom meir enn 40 år, er det derfor litt vemodig at Universitetet i Oslo gjev ho frå seg. Men Universitetet i Bergen har lang tradisjon i å formidle språkkunnskap på nett. Så ordbøkene kjem i dei beste hender!

 

På vegner av alle som har jobba med ordboktenesta,

 

Christian-Emil Smith Ore

Universitetet i Oslo i samarbeid med Språkrådet © 2015
E-post: ordbokene@iln.uio.no