Nynorsk

Begge

Bokmål

 

Nynorskordboka

OppslagsordOrdbokartikkel
I min det.
I dette vinduet skal du finne tabell det. for oppslagsordet min
(norr. minn, mín, mitt, mínir)
1 adj, ved eigedoms- og tilhøyrselsforhold; jamfør eg
eg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi
eg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi
// føresett:
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
// føresett:
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
// i tiltale med venleg eller vernande tone:
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
// i tiltale med venleg eller vernande tone:
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
// med utelate Gud:
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
// med utelate Gud:
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
// som substantiv:
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
// som substantiv:
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
1 adj, ved eigedoms- og tilhøyrselsforhold; jamfør eg
eg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi
eg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi
// føresett:
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
// føresett:
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
// i tiltale med venleg eller vernande tone:
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
// i tiltale med venleg eller vernande tone:
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
// med utelate Gud:
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
// med utelate Gud:
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
// som substantiv:
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
// som substantiv:
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
2 adj, føre skjellsord eller liknande som den talande rettar til seg sjølv:
min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var!
min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var!
2 adj, føre skjellsord eller liknande som den talande rettar til seg sjølv:
min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var!
min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var!
1 adj, ved eigedoms- og tilhøyrselsforhold; jamfør eg
eg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi
eg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi
// føresett:
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
// føresett:
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
// i tiltale med venleg eller vernande tone:
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
// i tiltale med venleg eller vernande tone:
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
// med utelate Gud:
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
// med utelate Gud:
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
// som substantiv:
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
// som substantiv:
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
1 adj, ved eigedoms- og tilhøyrselsforhold; jamfør eg
eg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi
eg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi
// føresett:
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
// føresett:
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I)
// i tiltale med venleg eller vernande tone:
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
// i tiltale med venleg eller vernande tone:
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
kom hit du, venen min!kom hit du, venen min!
// med utelate Gud:
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
// med utelate Gud:
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant
// som substantiv:
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
// som substantiv:
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt
2 adj, føre skjellsord eller liknande som den talande rettar til seg sjølv:
min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var!
min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var!
2 adj, føre skjellsord eller liknande som den talande rettar til seg sjølv:
min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var!
min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var!
II min det.
I dette vinduet skal du finne tabell det. for oppslagsordet min
symbol for minutt symbol for minutt
 
Nynorskordboka har oppdatert rettskriving i oppslagsord og bøyingar, men innhaldet elles er ikkje gjennomgått enno. Klikk på bøyingskode eller ordklasse utheva i blått for å få fram bøyingsmønster.
 

NB! sidene er under oppdatering, det kan være problemer

Universitetet i Oslo i samarbeid med Språkrådet © 2010
E-post: ordbokene@iln.uio.no