|
| I min det.I dette vinduet skal du finne tabell det. for oppslagsordet min (norr minn, mín, mitt, mínir) 1 adj, ved eigedoms- og tilhøyrselsforhold; jamfør egeg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi eg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi // føresett: det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) // føresett:det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) // i tiltale med venleg eller vernande tone: kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! // i tiltale med venleg eller vernande tone:kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! // med utelate Gud: du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant // med utelate Gud:du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant // som substantiv: eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt // som substantiv:eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt 1 adj, ved eigedoms- og tilhøyrselsforhold; jamfør egeg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi eg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi // føresett: det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) // føresett:det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) // i tiltale med venleg eller vernande tone: kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! // i tiltale med venleg eller vernande tone:kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! // med utelate Gud: du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant // med utelate Gud:du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant // som substantiv: eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt // som substantiv:eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt 2 adj, føre skjellsord eller liknande som den talande rettar til seg sjølv: min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var! min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var! 2 adj, føre skjellsord eller liknande som den talande rettar til seg sjølv:min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var! min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var! 1 adj, ved eigedoms- og tilhøyrselsforhold; jamfør egeg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi eg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi // føresett: det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) // føresett:det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) // i tiltale med venleg eller vernande tone: kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! // i tiltale med venleg eller vernande tone:kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! // med utelate Gud: du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant // med utelate Gud:du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant // som substantiv: eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt // som substantiv:eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt 1 adj, ved eigedoms- og tilhøyrselsforhold; jamfør egeg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi eg finn ikkje veska mieg finn ikkje veska mi / den boka er miden boka er mi / bussen min går snartbussen min går snart / ho er syster miho er syster mi // føresett: det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) // føresett:det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) det hende før mi tiddet hende før mi tid / eg gjekk min veg; jamfør sin (I)eg gjekk min veg; jamfør sin (I) // i tiltale med venleg eller vernande tone: kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! // i tiltale med venleg eller vernande tone:kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! kom hit du, venen min!kom hit du, venen min! // med utelate Gud: du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant // med utelate Gud:du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant du store min!du store min! / mi sann, min sant(en) sjå min santmi sann, min sant(en) sjå min sant // som substantiv: eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt // som substantiv:eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt eg syter for meg og mine; jamfør sin (I)eg syter for meg og mine; jamfør sin (I) / ikkje sjå skilnad på mitt og dittikkje sjå skilnad på mitt og ditt 2 adj, føre skjellsord eller liknande som den talande rettar til seg sjølv: min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var! min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var! 2 adj, føre skjellsord eller liknande som den talande rettar til seg sjølv:min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var! min tosk, så dum eg var!min tosk, så dum eg var! |
)
