Nynorsk

Begge

Bokmål

 

Nynorskordboka

OppslagsordOrdbokartikkel
I sin det.
I dette vinduet skal du finne tabell det. for oppslagsordet sin
(norr. sinn, sín, sitt, sínir; i tyding 3 (truleg) frå lågtysk )
1 som adjektiv, brukt i eigedoms- og tilhøyrslesamanheng for å vise attende til subjekt i setninga når det står i tredje person eintal eller . fleirtal:
ho kravde løna siho kravde løna si / dei vaska hendene sinedei vaska hendene sine / syte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familiensyte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familien
: ho kravde løna siho kravde løna si / dei vaska hendene sinedei vaska hendene sine / syte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familiensyte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familien
// peikande med trykk:
han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
: han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
// peikande med trykk:
han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
: han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
// som substantiv:
ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
: ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
// som substantiv:
ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
: ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
//
gå kvar til sitt gå heim, til arbeidet e l gå heim, til arbeidet e l
gå kvar til sitt gå heim, til arbeidet e l gå heim, til arbeidet e l //
få sitt få det som fell på ein, det ein fortener få det som fell på ein, det ein fortener
få sitt få det som fell på ein, det ein fortener få det som fell på ein, det ein fortener //
gjere sitt gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene
gjere sitt gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene
1 som adjektiv, brukt i eigedoms- og tilhøyrslesamanheng for å vise attende til subjekt i setninga når det står i tredje person eintal eller . fleirtal:
ho kravde løna siho kravde løna si / dei vaska hendene sinedei vaska hendene sine / syte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familiensyte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familien
: ho kravde løna siho kravde løna si / dei vaska hendene sinedei vaska hendene sine / syte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familiensyte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familien
// peikande med trykk:
han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
: han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
// peikande med trykk:
han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
: han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
// som substantiv:
ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
: ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
// som substantiv:
ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
: ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
//
gå kvar til sitt gå heim, til arbeidet e l gå heim, til arbeidet e l
gå kvar til sitt gå heim, til arbeidet e l gå heim, til arbeidet e l //
få sitt få det som fell på ein, det ein fortener få det som fell på ein, det ein fortener
få sitt få det som fell på ein, det ein fortener få det som fell på ein, det ein fortener //
gjere sitt gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene
gjere sitt gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene
2 i faste uttrykk:
vere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie segvere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie seg
: vere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie segvere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie seg
//
i si tid eingong eingong
i si tid eingong eingong //
til sine tider av og til av og til
til sine tider av og til av og til
2 i faste uttrykk:
vere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie segvere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie seg
: vere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie segvere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie seg
//
i si tid eingong eingong
i si tid eingong eingong //
til sine tider av og til av og til
til sine tider av og til av og til
3 brukt trykklett som genitivsomskriving i uttrykk for eigedom og tilhøyrsle:
det er guten si bokdet er guten si bok / det var mor sine orddet var mor sine ord / dette er Stortinget si sakdette er Stortinget si sak / Hansen sine familien HansenHansen sine familien Hansen
: det er guten si bokdet er guten si bok / det var mor sine orddet var mor sine ord / dette er Stortinget si sakdette er Stortinget si sak / Hansen sine familien HansenHansen sine familien Hansen
3 brukt trykklett som genitivsomskriving i uttrykk for eigedom og tilhøyrsle:
det er guten si bokdet er guten si bok / det var mor sine orddet var mor sine ord / dette er Stortinget si sakdette er Stortinget si sak / Hansen sine familien HansenHansen sine familien Hansen
: det er guten si bokdet er guten si bok / det var mor sine orddet var mor sine ord / dette er Stortinget si sakdette er Stortinget si sak / Hansen sine familien HansenHansen sine familien Hansen
1 som adjektiv, brukt i eigedoms- og tilhøyrslesamanheng for å vise attende til subjekt i setninga når det står i tredje person eintal eller . fleirtal:
ho kravde løna siho kravde løna si / dei vaska hendene sinedei vaska hendene sine / syte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familiensyte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familien
: ho kravde løna siho kravde løna si / dei vaska hendene sinedei vaska hendene sine / syte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familiensyte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familien
// peikande med trykk:
han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
: han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
// peikande med trykk:
han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
: han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
// som substantiv:
ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
: ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
// som substantiv:
ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
: ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
//
gå kvar til sitt gå heim, til arbeidet e l gå heim, til arbeidet e l
gå kvar til sitt gå heim, til arbeidet e l gå heim, til arbeidet e l //
få sitt få det som fell på ein, det ein fortener få det som fell på ein, det ein fortener
få sitt få det som fell på ein, det ein fortener få det som fell på ein, det ein fortener //
gjere sitt gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene
gjere sitt gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene
1 som adjektiv, brukt i eigedoms- og tilhøyrslesamanheng for å vise attende til subjekt i setninga når det står i tredje person eintal eller . fleirtal:
ho kravde løna siho kravde løna si / dei vaska hendene sinedei vaska hendene sine / syte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familiensyte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familien
: ho kravde løna siho kravde løna si / dei vaska hendene sinedei vaska hendene sine / syte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familiensyte for seg og sine syte for dei ein har ansvar for, særleg familien
// peikande med trykk:
han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
: han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
// peikande med trykk:
han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
: han tok hatten sin til kollektbøssehan tok hatten sin til kollektbøsse / vege sine 100 kg vege (litt over) 100 kgvege sine 100 kg vege (litt over) 100 kg / ta si tid ta lang tidta si tid ta lang tid / gå sin veg gå vekk, bortgå sin veg gå vekk, bort
// som substantiv:
ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
: ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
// som substantiv:
ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
: ha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrastha sitt på det tørre vere vel forsytt, ikkje kunne klandrast
//
gå kvar til sitt gå heim, til arbeidet e l gå heim, til arbeidet e l
gå kvar til sitt gå heim, til arbeidet e l gå heim, til arbeidet e l //
få sitt få det som fell på ein, det ein fortener få det som fell på ein, det ein fortener
få sitt få det som fell på ein, det ein fortener få det som fell på ein, det ein fortener //
gjere sitt gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene
gjere sitt gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene gjere det som fell på ein, ta sin del av oppgåvene
2 i faste uttrykk:
vere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie segvere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie seg
: vere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie segvere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie seg
//
i si tid eingong eingong
i si tid eingong eingong //
til sine tider av og til av og til
til sine tider av og til av og til
2 i faste uttrykk:
vere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie segvere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie seg
: vere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie segvere jenta si, guten sin ei(n) som er flink, veit å greie seg
//
i si tid eingong eingong
i si tid eingong eingong //
til sine tider av og til av og til
til sine tider av og til av og til
3 brukt trykklett som genitivsomskriving i uttrykk for eigedom og tilhøyrsle:
det er guten si bokdet er guten si bok / det var mor sine orddet var mor sine ord / dette er Stortinget si sakdette er Stortinget si sak / Hansen sine familien HansenHansen sine familien Hansen
: det er guten si bokdet er guten si bok / det var mor sine orddet var mor sine ord / dette er Stortinget si sakdette er Stortinget si sak / Hansen sine familien HansenHansen sine familien Hansen
3 brukt trykklett som genitivsomskriving i uttrykk for eigedom og tilhøyrsle:
det er guten si bokdet er guten si bok / det var mor sine orddet var mor sine ord / dette er Stortinget si sakdette er Stortinget si sak / Hansen sine familien HansenHansen sine familien Hansen
: det er guten si bokdet er guten si bok / det var mor sine orddet var mor sine ord / dette er Stortinget si sakdette er Stortinget si sak / Hansen sine familien HansenHansen sine familien Hansen
II sin forkorting for sinus forkorting for sinus

 

Resultat pr. side  
 
Nynorskordboka har oppdatert rettskriving i oppslagsord og bøyingar, men innhaldet elles er ikkje gjennomgått enno. Klikk på bøyingskode eller ordklasse utheva i blått for å få fram bøyingsmønster.
 

Universitetet i Bergen overtek ordbøkene

Universitetet i Bergen overtek frå 15. juni 2016 rolla til Universitetet i Oslo som samarbeidspartnar med Språkrådet. Ordbøkene vil inntil vidare ha same nettadresse som før. Ordboktenesta skal halde fram som ei gratis teneste til nytte for alle. Universitetet i Bergen vil saman med Språkrådet vidareutvikle tenesta med mellom anna ein ordbokapp.

 

Ordbøkene vart lanserte på papir 1986, på internett i mai 1991 og på web i 1993. I byrjinga var dei ikkje mykje brukte på nett. I år 2000 var det om lag 1 600 oppslag i Bokmålsordboka i døgnet. I første veke av juni var det 160 000 oppslag i Bokmålsordboka og 111 000 oppslag i Nynorskordboka i døgnet. Ein førebels topp vart nådd under ein av eksamensdagane i mai i år, med 330 000 oppslag i kvar av ordbøkene.

 

Vi er spesielt nøgde med å kunne vise korleis kvart ord skal bøyast. Den tenesta er svært mykje brukt. Ordbøkene har synt seg å vere ein svært effektiv måte å formidle kunnskap om norsk språk på. For oss som har bygd opp denne tenesta gjennom meir enn 40 år, er det derfor litt vemodig at Universitetet i Oslo gjev ho frå seg. Men Universitetet i Bergen har lang tradisjon i å formidle språkkunnskap på nett. Så ordbøkene kjem i dei beste hender!

 

På vegner av alle som har jobba med ordboktenesta,

 

Christian-Emil Smith Ore

Universitetet i Oslo i samarbeid med Språkrådet © 2015
E-post: ordbokene@iln.uio.no